,,Nie utożsamiajcie NAS z Anglikami” – wielokrotnie usłyszałam te słowa.
,,Dlaczego?” – odpowiedź była jednoznaczna.
,,To jest inny kraj… Dzieli nas różnica kulturowa i etniczna.”
Naród szkocki nie przyzna się do obywatelstwa angielskiego. Da jednak dowód bycia obywatelem UK.
Sport, który cenią ponad życie to piłka nożna. Barwa zielona przypisana jest do dobrze znanego nawet w Polsce klubu Celtic, w którym gra dwóch polskich futbolistów. Niebieski kolor zaś kojarzy się z reprezen-tacją Rangersów – ich odwiecznego przeciwnika. Pikanterii tej rywali-zacji dodaje fakt, iż fanów obu zespołów dzieli również kwestia religii.
Katolicy – protestanci. Celtic – Rangers.
Dla wielu z nas Wielka Brytania to: Anglia, Szkocja i Walia tworzące Zjednoczone Królestwo.
Historia jest i w tym przypadku kolejnym dowodem na uprzedzenia jednego
narodu wobec drugiego, przekazywane z pokolenia na pokolenie.
Klimat także daje się łatwo zweryfikować, gdyż w Anglii jest zdecydowanie
cieplej. Szkocję zaś cechuje klimat górsko-morski.
Czyżby to miało świadczyć o tym, że Anglicy będą z natury ludźmi cieplejszymi?
Trudno jest mi poddać ocenie oba narody, ale różnią się praktycznie we wszystkim. Proponuję nie przerywać im tworzenia łańcucha tradycji, nad którym pracują od lat, wieków, pokoleń. Niech temu, co dana zbiorowość wyróżnia jako szczególnie ważne i warte zachowania obecnie i w przyszłości świeci odmienne dla Anglii oraz Szkocji światełko w tunelu…
Obecnie obowiązującym ustrojem w Szkocji jest demokracja, a władzę wykonawczą sprawuje rząd z siedzibą w Londynie.
Ludność Szkocji wynosi w chwili obecnej 5 milionów. Stolicą jest wspomniany
Edynburg, a największym miastem jest Glasgow liczące 600 tys. mieszkańców. Poza w/w miastami warto też pamiętać o słynnym Aberdeen,
Dundee, Inverness oraz Perth.
Polonia lokalizuje się nie tylko w tych miastach, ale coraz częściej napotyka
się na rodaków, którzy wybierają miejscowości mniejsze od głównych miast, jak choćby nawet słynne Falkirk, Livingstone, Stirling, Est Kilbride, Greenock, a także miejscowości leżące u podnóża większych miast typu Paisley, Dumbarton (Glasgow) czy nawet Dunfermline, Kirkcaldy (Edynburg) i inne.
Przekrój wiekowy na podstawie dokonanych badań wskazuje, że większość Polaków, którzy decydują się na stałą emigrację mieści się w przedziale wiekowym pomiędzy 25 a 35. rokiem życia. Nie brakuje jednak licznej grupy ludzi w wieku lat 20-25, którzy zacieśniają krąg grona decydujących się tutaj studiować. Granicę powyżej 35 roku tworzą ludzie zainteresowani raczej kwestią zarobkową, a co za tym idzie tymczasową
emigrację. Często pozostawieni w Polsce bliżsi członkowie rodziny, jak żony, dzieci, rodzice są dla nich powodem do powrotu w momencie zarobienia odpowiednio zakładanej sumy.
Wszyscy jednak jednoznacznie oświadczają, że powodem przyjazdu do Szkocji był cel głównie zarobkowy, który deklaruje 75% osób, pozostałe 25% określa jako powód zdobywanie dodatkowych umiejętności, pogłębienie znajomości języka angielskiego, a także chęć studiowania na wyższych uczelniach.
Powyższy tekst jest fragmentem ebooka “Emigracja do Szkocji”.
Popularność: 15%